Wat een week

 Hallo allemaal,

Poehpoeh, wat een week. Ik had al eerder willen schrijven maar op de een of andere manier lukte het niet.
Nu is het zondag middag, de TT is net afgelopen dus waag ik nog maar eens een poging.

Er is veel gebeurd deze week. En eerlijk gezegd is daardoor het sporten er een beetje bij in geschoten.( Of komt het ook een beetje omdat mijn trainer op vakantie is?)
Maar afgelopen woensdag heb ik me wel mega in het zweet gewerkt. Na de nieuwe powerles, wat even wennen was, had ik bijna geen puf meer voor de spinning. Maar toch doorgegaan, mede door stimulans van anderen. Dus, bij deze, dank je wel Elle. Ik ben blij dat ik door ben gegaan. Bij de cooling Down moesten we ons been recht op het stuur leggen en dan met de neus naar de knie. Dat was helemaal nieuw voor mij, maar dat ging dus hartstikke goed. Daar hebben we dan toch weer jaren yoga voor gedaan hè.

En die yoga had ik dinsdag ook gedaan op mijn werk. Mijn collega's werden door mij getrakteerd op een mini workshop, ter voorbereiding op de zomervakantie. Tjonge, dan ben ik toch blij dat ik al zolang aan yoga doe en van sporten houd. En merk ik dat ik ondanks mijn slechte knie en één nieuwe nog heel goed mee kan draaien. Dat geeft weer een "BOOST" om door te gaan.

Donderdag was Ed Sheeran dag. Samen met oudste dochter naar de Arena. Met de trein.
Het concert was super!! Zeker toen Robby Williams kwam. Toch leuk om te zien dat deze wereld-artiest die toch alweer 44 is nog zo goed ligt bij een toch wel jong publiek. Bij het lied Angels ging iedereen uit zijn dak. Super gaaf, zeker omdat Sara en ik samen bij zijn concert zijn geweest in de Arena toen ze ongeveer 10 was. We hebben genoten!

Ohja, ik zei dat we met de trein waren gegaan, dat leek ons wel relaxed.  Nou, ik kan je vertellen, DAT IS HET DUS NIET!! ik weet niet wat dat is in Nederland met het openbaar vervoer, maar daar is nog veel te leren wat logistiek betreft. We stonden eerst als sardientjes in een blik in de aankomst- en vertrekhal te wachten. toen mochten we eindelijk met de roltrap naar boven (wat heel hoog was). Maar de roltrap waar wij op gingen deed het niet. En toch waren we sneller boven dan de werkende! Zo, dat heb ik toch ook maar weer voor elkaar dacht ik bij mezelf.
En toen de trein in, We werden weer ingeblikte sardientjes, maar dan met 25% extra gratis in hetzelfde blikje.
De hele weg staan van Amsterdam naar Den Bosch. Mijn oude ik zou dit absoluut niet volgehouden hebben. En nu........we hebben gewoon heerlijk met zijn allen een After-Party gehouden. Lekker met zijn allen liedjes zingen, van Guus, Ed, André en Frans ( ja, Bauwer) tot de Beatles en Neil Diamond toe. Super gezellig. En de reis "vloog" voorbij! En nog geen centje pijn.

Het is elke keer weer een  bevestiging dat ik nu echt weer alles kan. En dat is soms best een emotioneel moment, zeker omdat ik dit lange tijd niet voor mogelijk had gehouden.
En dit wil ik zo nog heel lang volhouden.
Dus komende week het sporten toch maar weer wat strakker oppakken. 

:Lieve groet,
​Erna